You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Op 27 januari 1995 ben ik op weg naar Boedapest, waar ik een aantal therapeuten uit Belgrado zal ontmoeten voor supervisie en evaluatie. Herinneringen komen op aan een eerdere reis naar Boedapest in oktober 1987. Hongarije was in die tijd Gorbatsjovs ‘democratisch experiment’ en daardoor kon de Hongaarse Psychoanalytische Vereniging in de eerste plaats bestaan, maar zelfs ook een congres organiseren voor psychiaters, psychologen en psychotherapeuten uit landen aan weerszijden van het IJzeren Gordijn. De voorzitter destijds, Dr. György Hidas, koesterde het ideaal hiervan een conferentie te maken waar het Oosten en het Westen elkaar zouden ontmoeten, en hij slaagde wonderwel. Er bleken in diverse landen psychoanalytische groepen te bestaan, in het geheim of door hun overheid getolereerd, en deze zochten gretig contact met de European Psychoanalytical Federation (EPF) om zich verder te kunnen ontwikkelen. Zo kon het gebeuren dat ik in de tijd van een jaar, altijd samen met een collega uit Engeland, Finland, Duitsland of Zwitserland, de groepen bezocht in Belgrado, Vilnius (Litouwen), Oost-Berlijn, Warschau en Praag. We hielden lezingen, leidden technische seminaria en stelden ons op de hoogte van de lokale toestanden.
Wij vonden in Belgrado een analytische aartsvader, in 1937 begonnen aan een - door de oorlog nooit voltooide - opleiding in Wenen. Al meer dan dertig jaar leidde hij op in Belgrado, deed zelf alle opleidingsanalyses, supervisies, theoretische en technische seminaria. Erkenning door de International Psychoanalytical Association (IPA) kreeg hij niet voor zijn eenmansbedrijf, maar hij ging door. Hij ontving ons voor de thee in zijn huis, dat door de indeling maar vooral ook door de inrichting erg deed denken aan de Berggasse 19 in Wenen zoals dat er op oude foto's uitzag.
In Vilnius, toen nog volledig onbekend, arriveerden we 's avonds laat na een enge vlucht met Aeroflot en werden afgehaald door een groepje heel jonge mensen met een spandoek: ‘Welcome, Psycho