Freud en de anderen: Bespreking van: André Green - Manuel Macias (1994), Un psychanalyste engagé.  Calmann-Lévy, Paris, ISBN 2-7021-2367-8, en: Pierre Bayard (1994), Maupassant, juste avant Freud.  Éditions du Minuit, Paris, ISBN 2-7073-1493-5

André Green (geb. ) werpt zich de laatste vijfentwintig jaar binnen de Franse psychoanalytische wereld steeds meer op als de grote voorvechter van de freudiaanse orthodoxie. Hij doet dat niet door de heterodoxie - in dit geval vooral de school van Lacan en haar vele afsplitsingen - te vuur en te zwaard te bestrijden. Die strijd voert hij soms óók, maar zijn voornaamste bezigheid is toch daar een eigen, vaak zeer rijke en suggestieve theorie tegenover te stellen. Oorspronkelijk bevriend met Lacan heeft hij, zoals menig ander van diens volgelingen, onder erkenning van de grote verdiensten en de soms geniale inzichten van de meester, diens wel zeer vergaande rationaliseringen en met name zijn klinische praktijk verworpen. De geschiedenis zal straks moeten uitmaken wat er in deze machtsstrijd allemaal aan de hand is geweest. Feit is dat de vele studies die Green ondertussen gepubliceerd heeft, zowel op klinisch als op cultureel gebied, een steeds grotere bekendheid genieten en een soort tegenhanger zijn gaan vormen voor de stroom meer lacaniaans georiënteerde boeken die verschijnen.

Verleden jaar heeft deze bekendheid geleid tot de publikatie van een serie gesprekken die Manuel Macias met Green gevoerd heeft over diens leven, ideeën en werk. Het boek draagt de veelzeggende titel Een geëngageerde psychoanalyticus en biedt niet alleen een boeiend beeld van Greens persoonlijke ontwikkeling als analyticus, maar voegt ook een serie belangwekkende gegevens toe aan de geschiedenis van de psychoanalyse in Frankrijk zoals die onlangs door Elisabeth Roudinesco geschreven is. De lezer die vooral nieuwsgierig is naar de inhoud van Greens denken vindt hier, weliswaar summier en zeer fragmentarisch, de grote ideeën terug die zijn werk dragen. Deze zijn meer dan eens gekleurd door Lacans ideeën - met name die over de articulatie tussen werkelijkheid, verbeelding en taal. Daarnaast zijn de theorieën van Melanie Klein, Winnicott en Bion graag benutte inspiratiebronnen. Green staat bekend