You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De honderdjarige psychoanalyse heeft een drukke verjaardag achter de rug. Er was niet alleen een serie uitnodigende studiedagen en symposia over de klinische en maatschappelijke betekenis van de psychoanalyse, ook werd meer dan ooit nagedacht en gepubliceerd over haar wetenschappelijke status. Het fraai uitgegeven en interessante boek Research in Psychoanalysis, onder redactie van Theodore Shapiro en Robert Emde, legt daarvan getuigenis af. Zoals de redacteuren in hun inleiding uiteenzetten, werd het tijd voor een overzicht en in feite voor een inhaalactie. Zowel analytici die vanuit en in de klinische praktijk onderzoek deden, als door de psychoanalyse geïnspireerde onderzoekers op het terrein van de ontwikkelingspsychologie en ontwikkelingspsycho-pathologie werd gevraagd een beknopte samenvatting van hun bevindingen te geven, en daarbij vooral perspectieven voor toekomstig onderzoek te schetsen. Dit alles wel binnen het kader van het empirisch-positivistische wetenschappelijke paradigma, dus met aandacht