Freud in het Frans: Bespreking van Sigmund Freud (1914), L'homme aux loups, ISBN 2-13-043400-2 (1990)Sigmund Freud Inhibition, sympt⊚me et angoisse, ISBN 2-13-046027-5 (1993)Sigmund Freud (1910), Le Président Schreber, ISBN 2-13-047138-2 (1995)Sigmund Freud (1894), La première théorie des neuroses, ISBN 2-13-046813-6 (1995)Sigmund Freud (1927), L'avenir d'une illusion, ISBN 2-13-047132-3 (1995) enSigmund Freud (1929), La malaise dans la culture, ISBN 2-13-047198-6 (1995)  Quadrige/Presses Universitaires de France, Paris, 1990-1995

Met de vertaling van het werk van Freud loopt Frankrijk achter ten opzichte van Nederland. De Presses Universitaires de France (PUF) geeft de vertaling uit en is nu bijna halverwege gevorderd. Tegelijkertijd worden er enkele delen in de goedkopere Quadrige-serie uitgebracht.

Frankrijk loopt dus achter op Nederland en dat is wat de psychoanalyse betreft altijd zo geweest. Dit achterlopen lijkt vooral voordelen op te leveren, want de psychoanalyse is in Frankrijk springlevend, terwijl dat over Nederland niet gezegd kan worden. De Franse psychoanalytische vitaliteit lijkt te danken te zijn aan het optreden van Jacques Lacan, die vriend en vijand aanzette tot publicitaire prestaties van hoog niveau. Lacan heeft zich zijn leven lang afgezet tegen de Ego-psychologie die voornamelijk van Amerikaanse makelij is en waaraan wij Nederlanders ons zo graag spiegelen. Zou er in deze Ego-psychologie een dodelijk virus zitten, waarmee zowel de Amerikanen als de Nederlanders zijn besmet?

Lacan propageerde bij herhaling een terugkeer naar Freud, waarmee hij bedoelde de teksten van Freud zelf opnieuw te bestuderen. Zou het door deze zware hypotheek zijn dat de Fransen er zo lang over doen Freud te vertalen?

De teksten van Freud worden in de Franse vertaling gerangschikt in chronologische volgorde naar de datum waarop de redactie plaatsvond. Dat is anders dan in de Gesammelte Werke waarin weliswaar een chronologische volgorde wordt aangehouden, maar met dien verstande dat het tijdstip van publikatie wordt gevolgd. Bij voorbeeld, De Wolvenman werd in 1914 geredigeerd maar pas in 1928 gepubliceerd, zodat deze tekst in de Franse editie een eerdere plaats krijgt toebedeeld dan in de Gesammelte Werke.

De Franse vertaling is van de hand van Janine Altounian en Pierre Cotet. Deze laatste heeft samen met André Bourguignon de leiding over dit project. Jean Laplanche draagt de verantwoordelijkheid voor de wetenschappelijke inhoud en de terminologie. Iedere aflevering wordt voorafgegaan door een d