You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Het Kasteel van Brasschaat, ten noorden van Antwerpen, deed voortreffelijk dienst als kader, decor voor deze feestelijke namiddag. De VVPT bestond tien jaar en kondigde aan dat te willen vieren met een debat over ‘het einde van de psychoanalytische therapie’. Heel wat vragen werden in de folder reeds voorgelegd…Hoe is het gesteld met de psychoanalytische therapie in Vlaanderen? Wat is de eigenheid van psychoanalytische therapie, welke zijn haar eventuele verschijningsvormen, grenzen? Hoe belangrijk, soepel en specifiek zijn het kader, de methode, het referentiekader? Waarin onderscheidt zich een psychoanalytische therapeut van een psychoanalyticus, en van andere psychotherapeuten? Wat kan gezegd worden over de opleiding, de indicatiestelling, de doelstelling, de duur? Welke kan de taak zijn van een vereniging voor psychoanalytische therapie en hoe onderscheidt die zich van bestaande groepen rond analyse? Wat doen we met verschillende tendensen en gevoeligheden, bijvoorbeeld tussen therapeuten die met kinderen en met volwassenen werken?
Al deze vragen wilde men stellen vanuit het thema Einde, beëindiging van een psychoanalytische therapie.
Zeer veel vragen om in zeer weinig tijd te behandelen: tijdens het eerste gedeelte van de namiddag zouden Paul Verhaeghe en Monique Bal enkele stellingen rond dit thema brengen vanuit de ‘hoek volwassenen’, tijdens het tweede gedeelte deden Jan van de Putte en Wilfried Smis vanuit de ‘kinderhoek’ hetzelfde.
In zijn welkomstwoord kondigde Eric Claes het einde van zijn voorzitterschap van de VVPT aan. Hij verwees nog eens naar het begin, met Gaston Cluckers als voorzitter, en kon tevreden terugblikken: de VVPT is in tien jaar tijd zeker een vereniging geworden waarin psychoanalytisch psychotherapeuten zich herkennen. De opkomst van ongeveer tachtig personen voor deze viering van enkele uren getuigde hiervan.
Monique Bal speelde een thuiswedstrijd en opende met een aantal stellingen waaruit een no-no