You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Dit is een bijzonder boek, waarin we drie van de belangrijkste Engelse psychoanalytici van de laatste vijftig jaren van dichtbij aan het werk zien: W.R.D. Fairbairn, D.W. Winnicott en H.J.S. Guntrip. Deze laatste is in feite de centrale figuur: zijn levensverhaal wordt hier op een originele manier verteld, namelijk door een verslag van de analyses van Guntrip , op latere leeftijd uitgevoerd door Fairbairn en daarna door Winnicott. Voor beide analyses reisde Guntrip vanuit Leeds naar respectievelijk Edinburgh en Londen en beide behandelingen duurden ongeveer negen jaar. Guntrip maakte destijds na iedere sessie aantekeningen en noteerde vele van zijn dromen, in de hoop van dit alles nog eens een boek te kunnen maken. Daarvoor heeft hij geen tijd meer gekregen, maar zijn leerling Jeremy Hazell, die zijn papieren erfde, heeft dat werk nu in zijn plaats gedaan.
Het resultaat is zo de moeite waard omdat we deze voormannen van de objectrelatietheorie nu eens niet alleen met ideeën bezig zien maar met hun dagelijkse praktijk. In die praktijk blijken ze genoeg openheid te bezitten om, waar nodig, hun theorieën aan te passen of, met name in het geval van Fairbairn, die te wijzigen. Eenzelfde vrijheid treffen we ook aan in de uiterlijke vormgeving van de analytische sessie: Nu eens wordt er door analysant en analyticus tegenover elkaar gezeten, dan weer wordt de bank gebruikt. Zo geeft Fairbairn bij het komen en weggaan geen hand, terwijl Winnicott dat wel doet. Met de frequentie van de sessies wordt de nodige vrijheid genomen: bij beide analytici is deze gereduceerd tot twee of drie keer in de week, soms ook twee maal op één dag; een rol hierbij speelt dat Guntrip al een hele psychoanalytische vorming achter zich heeft en bovendien ver moet reizen. Alle hoofd-personen in dit boek zijn overigens de zestig, of zelfs de zeventig, gepasseerd. Fairbairn sterft kort na de beëindiging van Guntrips analyse, hetzelfde overkomt Winnicott, tien jaar later, en ook Guntrip zelf heeft dan n