You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Als bestuur van de Vlaamse Vereniging voor Psychoanalytische Therapie voelen wij ons genoodzaakt te reageren op het verslag van Guy Verbruggen Studiedag 15 november 1996. Tien jaar Vlaamse Vereniging voor Psychoanalytische Therapie: ‘Het einde van de psychoanalytische therapie’ (Tijdschrift voor Psychoanalyse , p. 37-39). Het betrof geen studiedag maar een debat over een aantal spanningsvelden binnen de vereniging. Het thema Het einde van de psychoanalytische therapie leek ons geschikt om de verschillen naar voren te laten komen. Om de discussie op gang te brengen werd aan vier psychoanalytisch psychotherapeuten van verschillende strekking (waaronder één lid van onze vereniging) gevraagd om kort een aantal stellingen naar voren te brengen.
We danken de heer Verbruggen voor zijn verslag en zijn persoonlijke mening over de stellingen en over het debat. We vinden het echter onterecht om vanuit een persoonlijke appreciatie van deze stellingen generalisaties te maken over de opleiding en kwaliteiten van kindertherapeuten binnen de vereniging.
Namens het Bestuur van de VVPT, voorzitter