You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Omdat ik het hele veld van psychoanalytische publicaties niet kan overzien, weet ik niet of het waar is dat de publicatie van dit boek ‘een zeldzame gebeurtenis in de psychoanalytische wereld’ is, zoals op de omslag vermeld staat. Ik ben het er wel mee eens dat dit overzicht van een zeer uitgestrekt theoretisch en klinisch landschap met eruditie, sympathie en vanuit een klinisch perspectief is geschreven. Frank Summers is verbonden aan het psychoanalytisch instituut van Chicago. Zijn stijl van schrijven doet vermoeden, dat het boek een neerslag is van seminars over de objectrelatietheorieën, want hij heeft het zeer systematisch, helder en met begrip voor de relatief ongeschoolde lezer opgezet. Bovendien - dat is misschien wel zijn grootste verdienste - maakt hij het door zijn opzet mogelijk om de verschillende objectrelatietheorieën onderling te vergelijken. Elke richting wordt namelijk beschreven en besproken in zijn theoretische concepten en uitgangspunten over ontwikkeling en psychologische structuur met de daaruit voortvloeiende gedachten over pathologie en behandeling. Aan deze lijn wordt in het boek consequent en met gevoel voor didactiek vastgehouden. Het eerste hoofdstuk is een relatief korte uiteenzetting over de wortels van de objectrelatietheorieën tegen de achtergrond van het klassieke ego-driftmodel. In de daaropvolgende vijf grote hoofdstukken behandelt Summers de werken van Fairbairn en Guntrip (die horen helemaal bij elkaar), Klein, Winnicott, Kernberg en Kohut inclusief de belangrijkste aanvullingen en modificaties van hun respectievelijke ‘volgelingen’. Het is ondoenlijk en ook niet mijn bedoeling om dit boek van bijna vierhonderd pagina's in al zijn facetten aan een kritisch onderzoek te onderwerpen. Ik geef slechts enkele persoonlijke impressies en associaties.
Psychoanalytisch werk binnen het objecrelatie-paradigma is gebaseerd op een groep theorieën met de gemeenschappelijke visie dat ontwikkeling en pathologie resultanten zijn van internaliseri