You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Zelden heb ik mij méér als een in Nederland wonende Belg ervaren, dan bij het recenseren van dit boek over Lacan. Blijkbaar ben ik niet de enige die deze cultuurkloof heeft aangevoeld. Heel wat auteurs beginnen hun artikel in deze bundel met erop te wijzen hoe enorm verschillend de Lacanreceptie in België en in Nederland is. Terwijl de naam Lacan in Nederland bijna steeds wrevel en onberedeneerde afwijzing uitlokt, zijn een aantal grondprincipes van het lacaniaanse denken reeds enkele decennia in België ruim verspreid.
‘De Nederlanders kunnen geen Frans meer lezen, maar omwille van hun zucht naar symbiose met Amerika zullen zij over de oceaan Lacan op den duur opnieuw ontdekken!’, zo probeerde een vriend mij te troosten. Het is de vraag of het wel dezelfde Lacan zal zijn als degene die meer in het zuiden bekend is. In Amerika (ik bedoel: de Verenigde Staten) worden Lacans teksten via letterenfaculteiten ontdekt en zij worden er als theorie binnen het deconstructiedenken en het feminisme gebruikt. In het grootste gedeelte van Amerika (ik bedoel: niet de Verenigde Staten), dat net als grote delen van Europa een Romaanse cultuur heeft, verwijst de naam Lacan echter niet alleen naar een theorie die gevat zit in cryptische en esoterische teksten - dat óók - maar naar een brede, op de klinische praktijk gerichte stroming binnen het psychoanalytische en zelfs psychiatrische denken.
De redacteuren van dit boek beseffen overigens goed dat de invloed van Lacan op de klinische praktijk er onderbelicht in blijft. In hun inleiding wijzen zij dan ook op het voorbeeld van het centrum ‘388’ in Québec, maar dit zou de indruk kunnen wekken dat het slechts om één zeldzaam exoticum gaat. Dat is niet zo.
Het is daarom de vraag wat men van Lacan kan vatten wanneer men enkel uitgaat van zijn teksten, zonder dat men ze leest als de echo van een optreden op een bepaald kritisch moment in de geschiedenis van de psychoanalyse en ze loskoppelt van toen acute klinische en ethische vragen. Van Laca