You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Recent verschenen de Richtlijnen voor de psychotherapeutische behandeling van depressie, een werkstuk vanuit de Nederlandse Vereniging voor Psychotherapie. Collega Reijzer wijdde er ‘wellicht meer in verwondering van in kwaadheid’ (zou dat echt zo zijn?)
een redactioneel aan (Reijzer 1997) en vroeg ook anderen om commentaar. Mijn eigen reactie op het protocol was tweeledig. In eerste instantie neigde ik ertoe het wat lacherig af te doen.
Een paar maanden geleden bezocht ik een symposium van het Nederlands Natuur- en geneeskundig Congres over moderne landbouwmethoden. Een Wageningse hoogleraar vertelde hoe een akker vroeger bemest werd. Op basis van een aantal grondmonsters werd de gemiddelde grondsamenstelling berekend. Dit gemiddelde bepaalde dan de optimale bemesting voor de betreffende akker. In de praktijk betekende dit dat sommige gedeelten over- en andere onderbemest werden.
Tegenwoordig gaat het heel anders, De boer rijdt op zijn tractor met daarachter de bemestingsmachine. De gegevens over de grondsamenstelling van de akker zijn opgeslagen in zijn computer. Op het beeldscherm van zijn tractor ziet hij een kaart met de gebieden en hun wisselende grondsoort. Via een satellietverbinding kan hij tot op tien centimeter nauwkeurig bepalen waar hij zich op zijn akker bevindt. Afhankelijk van de precieze samenstelling van de grond waar hij op dat moment overheen rijdt, maakt hij zijn bemestingsmengsel en voorkomt daarmee over- en onderbemesting. En dat is nog maar een akker! Hoe zit het dan met de optimale bemesting van de individuele depressieve mens? Mijn eerste reactie was dus om het protocol terzijde te leggen als iets onzinnigs uit de NVP-koker.
In tweede instantie begon ik mij echter iets anders te realiseren: wat hier gebeurt, heeft ook te maken met de ambigue houding van analytici ten opzichte van de financier. Enerzijds hebben wij (in ieder geval de meesten van ons) er duidelijk voor gekozen om in het financieringssysteem van de gezondheidszorg opgenomen te z