You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Siegel, opgeleid aan het Psychoanalytisch Instituut van Chicago, waar beroemdheden als Franz Alexander en Heinz Kohut doceerden, bestudeerde meer dan twintig jaar lang de zelf-psychologie.
In Heinz Kohut and the Psychology of the Self schetst hij een volledig beeld van de opvattingen van zijn leermeester Kohut. Kohut begon zijn psychoanalytische loopbaan met een grondige studie van de freudiaanse theorie, die hij meerdere jaren aan het Psychoanalytisch Instituut van Chicago zou doceren.
Siegel wijst erop hoe Kohut vasthield aan de omschrijving van de overdracht zoals Freud deze aanvankelijk gaf: het overdragen van verdrongen infantiele objectervaringen op aspecten van de analyticus in de actuele realiteit. Het gaat om neurotische, vrij goed gestructureerde, conflicten. Deze ‘echte’ overdrachten onderscheidt hij dan van de ‘transference-like configurations’, die optreden in meer primitieve stoornissen. Hierbij wordt in de relatie met de therapeut de archaïsche relatie herhaald zoals ze destijds in de vroege ontwikkeling gestrand was.
Siegel merkt op hoe Kohut reeds zeer vroeg de nadruk legt op het psycho-economische en narcistische aspect: wanneer is iets traumatisch en dreigt het de samenhang van de psyche te verbreken? Vandaar ook het belang voor Kohut van het begrip ‘optimale frustratie’. Of iets traumatisch is, kan voor hem alleen door het subject zelf aangegeven worden of via de empathische onderdompeling door de observator. Vandaar de nadruk die Kohut legt op de empathie als onderzoeksmethode.
Traumatische gebeurtenissen zijn verbonden met intense affecten en derhalve niet in het secundaire proces integreerbaar. Dit leidde Kohut naar de studie van de voorwaarden voor internalisatie. Ook het genetische standpunt kreeg zijn volle aandacht; overigens was hij van mening dat Freud gaandeweg zijn aandacht voor de invloed van de omgeving liet verslappen, ten voordele van de drifttheorie.
Dit boek besteedt ook de nodige aandacht aan Kohuts originele beschrijving van de ontw