You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Misschien liet de Vlaamse Vereniging voor Psychoanalytische Therapie zich inspireren door haar twaalfjarige ‘leeftijd’ bij de organisatie van haar jaarlijkse studiedag op 12 juni 1998 in het UPC-Kortenberg. Met Het voorjaarsontwaken wilde de WPT immers aandacht geven aan psychotherapie met adolescenten en aan de adolescent als thema in het psychotherapeutisch proces.
Zoals gewoonlijk was de opkomst groot. Ik vernam in het publiek dat de klinische relevantie van de WPT-studiedagen zeer gewaardeerd wordt.
In haar inleiding contrasteerde Martine Sucaet treffend het idyllische ontwaken van de natuur met het primitief- en explosief-krachtige van dit fenomeen. Vaak reageren volwassenen net zo onrustig op adolescenten als het eerste publiek op Stravinsky's Sacre du Printemps. Ook de theaterteksten Lulu en Frühlingserwachsen van Frank Wedekind zijn doordrongen van het destructieve in al dat bloesemen, van de gevaren van verval in het onduiken. Wedekind was een artistiek voorloper van Freud omdat hij het conflict tussen seksualiteit en moraal centraal stelde.
Met een kort en goed overzicht van belangrijke theoretici op het gebied van adolescentie (Jones, Bernfeld, Geleerd, Anna Freud, Josselson, Blos, Laufer & Laufer) baande Sucaet de weg voor de tweede spreekster.
Nicole Vliegen sprak vanuit haar ervaringen met zowel residentiële (UPC-Kortenberg) als ambulante behandelingen van ernstig gestoorde adolescenten. Ze besteedde, in navolging van Winnicott, aandacht aan de veranderde agressiehuishouding in het adolescentaire driftleven. Onbewust zijn opgroeien en de plaats in de generatielijn innemen een agressief en moorddadig gebeuren. Beheersing van agressie is één ontwikkelingstaak, integratie van een rijp seksueel lichaam in het zelfbeeld is een andere. Indien dit misgaat wordt het seksuele lichaam verworpen en eventueel aangevallen (automutilatie, vérgaande promiscuïteit, zelfmoordpogingen). Laufer en Laufer spreken dan van een ‘developmental breakdown’. Als derde ontwikkelingst