Van neurotische naar structurele pathologie: Bespreking van: M.H.M. de Wolf (1998), Inleiding in de Psychoanalytische Psychotherapie. Ontwikkeling, psychopathologie, diagnostiek en behandelvormen. Deel 4 in de serie Basiskennis voor de praktijk van de psychotherapie.  Coutinho, Bussum. ISBN 90-6283-097-8,  280 pagina's, prijs: ƒ 49,50

Deze inleiding in de psychoanalytische psychotherapie is het vierde deel in een serie over de basiskennis voor de praktijk van de psychotherapie onder redactie van Henk Ras en Thijs de Wolf. In deze reeks verschenen reeds uitgaven over kinderpsychotherapie, groepstherapie en gedragstherapie.

Het boek bestaat uit drie delen. In een eerste deel worden de belangrijkste psychoanalytische modellen kort beschreven, zoals het driftmodel, het objectrelationele model, de zelfpsychologie van Kohut en de theorie van Jacques Lacan. In het tweede deel wordt een synthese gemaakt van de op DSM-IV georiënteerde psychodynamische psychiatrie die ons bekend is vanuit het werk van Gabbard (1994). In het laatste deel worden de psychoanalytische therapieën gesitueerd op een continuüm van steunende en inzichtgevende behandelingsvormen.

Door het boek loopt één rode draad namelijk het onderscheid tussen twee fundamenteel verschillende benaderingswijzen dat leidt tot de simplifiërende polarisatie tussen neurotische pathologie enerzijds en structurele pathologie anderzijds.

Neurotische pathologie is vooral begrijpbaar vanuit klassieke drift- en egopsychologische modellen. Centraal staan concepten als intrapsychisch conflict, oedipale problematiek en stabiele innerlijke structuur. Het ganse oeuvre van Freud dient als basis om neurotische pathologie te begrijpen en te behandelen. In de freudiaanse theorieontwikkeling worden drie fasen aangegeven. De traumatheorie valt samen met Studien über Hysterie en komt neer op het terug in de herinnering brengen van de verloren gegane vroege kindertijd. De externe omgeving wordt gezien als de veroorzaker van de neurotische symptomen. De behandeling zal vooral bestaan uit het opheffen van de amnesie in combinatie met het bevorderen van catharsis. De tweede fase begint met de verwerping van de traumatheorie. De nadruk ligt op het bewust maken van het onbewuste via duiding van dromen en symptomen die gezien worden als compromisoplossingen. Met het verschijnen va