Redactioneel

In dit eerste nummer van het jaar 2000, onze zesde jaargang, wenst de redactie haar lezers en zichzelf toe dat het Tijdschrift voor Psychoanalyse, dit jaar, als de afgelopen jaren, zal doorgaan met groeien en bloeien.

Of dit gebeurt, is een zaak van ons allen, maar in feite meer van de lezers dan van de redactie. De artikelen en besprekingen waaruit ons tijdschrift bestaat worden immers voor het belangrijkste deel verzorgd door mensen die tot onze lezerskring behoren. Wij als redactie dragen af en toe een artikel bij, maar onze eigenlijke taak, met betrekking tot de inhoud van het blad, is kopij vragen, ontvangen, beoordelen, kiezen, corrigeren en plaatsen. En natuurlijk moeten we de reacties, positieve zowel als negatieve, op het Tijdschrift proberen te begrijpen en er iets mee doen.

Een van de kritieken die ons nogal eens bereikt, betreft de plaats die wordt ingeruimd voor de ideeën van Jacques Lacan, en is daarom als kritiek tweeledig: vanuit België is men geneigd die plaats veel te gering te vinden, vanuit Nederland klinkt een tegengesteld geluid. De Nederlanders hebben daarbij in zoverre gelijk dat het aantal artikelen met een lacaniaanse achtergrond in de afgelopen jaargangen veel hoger is geweest dan menig Belgisch lezer wil zien. In al die artikelen klinkt door wat Lacan ons wellicht te zeggen heeft: dat taal meer is dan wat taal lijkt, dat ons leven ervan afhangt, onze identiteit, ons seksueel genieten, ons sociaal flinctioneren. De redactie hoopt overigens in deze jaargang een artikel te kunnen plaatsen waarin de receptie van Lacans zeer moeilijk toegankelijke werk - of het ontbreken van die receptie - in Nederland besproken zal worden.

Een andere kritiek waarmee de redactie zich de laatste maanden bezighield, ging over het gebrek aan aandacht in ons blad voor zaken psychoanalyse en cultuur betreffende, en dat terwijl de Nederlands-Belgische stichting met die naam - Psychoanalyse en Cultuur - toch officieel deel uitmaakt van de redactie. Tegen dit bezwaar zou