You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Voor dit boek, dat bestaat uit een selectie van teksten met als thema: psychoanalyse en psychose bij kinderen, hebben de samenstellers geput uit Dolto's cursussen over kinderpsychoanalyse, gepubliceerd tussen 1982 en het jaar dat zij stierf, 1988. Dolto is hierin aan het woord, zij geeft antwoord op vragen van vakgenoten, die over hun werk vertellen, en zij deinst er niet voor terug om daarbij zelf zeer kritische vragen te stellen en uit te weiden over haar eigenzinnige visie op de theorie en praktijk van de kinderanalyse. Dolto is duidelijk een psychoanalytica van de praktijk; zij verduidelijkt haar meningen altijd aan de hand van voorbeelden. Hoewel deze, ondanks Dolto's stelligheid, niet altijd overtuigend zijn, komen kernpunten van haar psychoanalytische visie zo in de loop van het boek steeds weer duidelijk naar voren. Hierover straks meer.
Eerst de vraag waarom Françoise Dolto, die in Frankrijk een zeer bekende en invloedrijke psychoanalytica is geweest - vergelijkbaar met Winnicott in Engeland - in Nederland nauwelijks enige bekendheid heeft gekregen, terwijl haar teksten zeer toegankelijk zijn. Waarschijnlijk is dit niet alleen het gevolg van taalbarrière en cultuurverschil; eerder lijkt de exclusieve invloed van Anna Freud op de kinderanalyse in Nederland hiervoor verantwoordelijk te zijn. Dolto verschilde namelijk op een belangrijk punt met Anna Freud van mening: zij meende dat kinderen op dezelfde manier als volwassenen in psychoanalyse konden zijn omdat het meest fundamentele van de analyse is het woorden geven aan onbewuste voorstellingen en niet de analyse van de overdracht. Terwijl Anna Freud juist de overdracht centraal stelde en meende dat kinderen, die nog zo aan hun ouders zijn gebonden, niet tot een echte over