Redactioneel

In 1789 riep Lodewijk XVI zijn Staten Generaal bij elkaar. Hun functie was die van raad van advies. Eén derde van de leden bestond uit edelen, één derde uit priesters en één derde uit gemeen volk. De Koning kon de leden ontbieden en hun vergadering ontbinden als hem dat goeddunkte.

De Koning had goede raad nodig, want zijn land was in opstand. De goede raad kwam en beviel maar half en ondertussen begon er een ander proces. De Staten hadden hun autonomie gevonden en begonnen zelf over staatszaken te beslissen. De afloop van het verhaal is bekend. De Bastille werd bestormd. De Franse Revolutie begon en de Koning werd in 1792 onthoofd.

Gewapend met deze achtergrondkennis ging ik naar Parijs om Les Etats Généraux de la Psychanalyse bij te wonen. Die vonden plaats van 8 tot 11 juli 2000. Wij, voetvolk, priesters en edelen van de psychoanalyse, waren bij elkaar geroepen om ons te beraden over toekomst, heden en verleden van de psychoanalyse. De psychoanalyse zelf werd kennelijk gezien als heerser tegen wiens regime kritiek gerechtvaardigd was, opstand vereist was of op zijn minst weerspannigheid. Ze werd daartoe opgedeeld in programmatische partjes: haar praktijk, de overdracht van traditie binnen haar corpus van kennis, haar instituten en haar relatie tot het sociale en politieke universum, de kunst, de literatuur, de filosofie, het recht, de neurowetenschappen, de biologie en de genetica. Dit waren thema's die soms apart en soms samen een ochtend of een middag lcregen toegewezen. Het leverde een programma op dat vier volle dagen in beslag nam, terwijl er ook nog op twee avonden een spreker was.

Het werd een boeiende bijeenkomst, die steeds verder opliep in emotie, alhoewel zij bepaald niet zo revolutionair was als de Organisatoren aangekondigd h