You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De bejaarde Louis Tas, een bekend Nederlands psychoanalyticus, geeft het kampdagboek dat hij meer dan vijftig jaar geleden heeft geschreven, nu opnieuw uit, en geeft er commentaar bij. Op 29 september 1943 wordt de familie Tas gedeporteerd naar Westerbork en vandaar op 15 maart 1944 naar Bergen-Belsen vervoerd. Zijn zuster weet tijdens de deportatie te ontsnappen. Het eerste deel is een verslag van zijn ontberingen in het concentratiekamp van Bergen-Belsen tussen 25 april 1944 en 7 april 1945. Op 10 april 1945 wordt de familie Tas per trein geëvacueerd naar een onbekende bestemming. De trein komt uiteindelijk tot stilstand bij het plaatsje Tröbitz, op de grens van Brandenburg en Saksen. Op 23 april worden ze door de Russen bevrijd. In het tweede deel van het boek (Brief an eine Deutsche) wordt deze kampervaring in het perspectief van zijn ganse leven geplaatst.
De omstandigheden die Tas beschrijft, zijn verschrikkelijk. Kleding, huisvesting en voeding zijn volstrekt onvoldoende. Terwijl het voedsel in het begin van zijn verblijf nog bestaat uit brood en aardappelen, blijft er aan het einde slechts koolraapsoep en griesmeel over. Brood wordt de enige waarde die nog telt. Iedereen in het kamp slaat voedselvoorraden op, er wordt