You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Het voorjaarsontwaken heeft als ondertitel De adolescentie in psychodynamische theorie en therapie. Vijf bijdragen zijn bewerkte lezingen van een studiedag van de Vlaamse Vereniging voor Psychoanalytische Therapie (WPT). Oorspronkelijk droeg de studiedag een andere titel, namelijk Puberteit en adolescentie als thema in het psychotherapeutisch proces. Uit het Ten geleide wordt duidelijk dat het bewerken van die voordrachten vroeg om een aanvulling met nog drie nieuwe hoofdstukken, waarvan er twee een boekbespreking zijn. In een Uitgeleide worden deze acht verschillende bijdragen nogmaals in perspectief geplaatst. Hoe verschillend ook, de lectuur ervan was aangenaam, leerzaam en zette aan tot integratie, mede dankzij de vanzelfsprekende en beeldende vermenging - in bijna alle hoofdstukken - van klinisch materiaal, vakliteratuur en bellettrie.
De lectuur verlokt ook tot kritisch doordenken van een leeftijdsfase waarover de Vlaamse schrijver Eric De Kuyper verzucht dat er geen maat is om die periode vanuit de volwassenheid te beschrijven: ‘Dat is het grote drama: zij kan niet worden verwoord’ (geciteerd door De Rijdt in haar bijdrage). Paradoxaal genoeg is dat precies wat De Kuyper in zijn autobiografische taferelen en de auteurs in dit boek proberen: verwoorden. Daarmee doen ze recht aan het kerndilemma van de adolescentie: het netelige vraagstuk van wel en niet gezien en gehoord willen worden, wel en niet begrepen willen worden. Dit vraagstuk is metapsychologisch te vertalen in termen van een schijnbare onverenigbaarheid van narcistische en object-libidineuze investering. De psychoanalytische auteur die dit dilemma (deze paradox?) mijns inziens het beste begreep en verwoordde is Winnicott. Hij is dan ook in bijna alle opste