You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Freud's Models oft he Mind is een bundeling van twaalf lezingen, gehouden in het Instituut voor Psychiatrie van het Maudsley Hospital, die oorspronkelijk tussen 1972 en 1982 verschenen in het British Journal of Medical Psychology.
De bedoeling van de auteurs is duidelijk: zij willen Freuds gedachtegoed zoals het zich gedurende zijn leven ontwikkeld heeft, naar nieuwe generaties van psychoanalytici overbrengen. Dit lijkt hun een uitstekende manier om kennis te maken met de fundamentele leerstellingen van de psychoanalyse en een solide uitgangspunt voor een beter begrijpen van de latere theoretische ontwikkelingen, zoals de objectrelaties en narcistische pathologie.
Zij onderscheiden drie referentiekaders in Freuds theorie: het affect-traumamodel (van midden tot ), het topografische model (van tot 1923) en het structurele model (van 1923 tot ). De twee laatste zijn de meeste psychoanalytici zeer vertrouwd, het eerste kan sommigen wat minder bekend in de oren klinken.
Een groot deel van het boek gaat over het topografische model - niet zo verwonderlijk, want het ontstond in de periode dat Freuds ideeën een grote vlucht namen, en theorie en klinisch werk elkaar wederzijds bevruchtten. Voor Sandler blijft dit model onontbeerlijk voor de droominterpretatie.
Het affect-traumamodel bevat reeds verschillende basisideeën van de psychoanalyse, bijvoorbeeld de opvatting van het psychisme als een apparaat, waarin zich een Ik vormt dat de opdracht heeft de ontstane opwinding te ontladen en zich te verdedigen tegen storende affecten en ideeën die niet stroken met onze bewuste morele normen. Dit Ik dient verder om geheugensporen vast te leggen. De verdringing moet er als belangrijkste afweer voor zorgen dat herinneringen, ideeën en affecten die onverzoenbaar zijn met onze bewuste morele normen, onbewust gehouden worden. Fundamenteel is verder de opvatting dat het psychisch apparaat slechts een beperkte hoeveelheid energie kan beheren. Bij een te grote hoeveelheid overtreft de ontladi