You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Wie op grond van de boektitel Der kranke Freud vermoedt dat het hier om de zoveelste poging gaat om definitief met de grondlegger van de psychoanalyse af te rekenen en zich dus het lezen van dit lijvige boekwerk denkt te kunnen besparen, begaat een ernstige vergissing. Want de Zwitserse auteur, geen analyticus, maar een psychotherapeut en klinisch psycholoog, verbonden aan de KNO-Universiteitskliniek te Bern, heeft een psychobiografie van Freud geschreven die onze aandacht zeker verdient. De in een uitgeversbrochure gebruikte Engelse titel Freud unloved geeft de inhoud van het boek trouwens beter weer dan ‘De zieke Freud’, hoewel diens ziekte (kanker in de mondholte) een belangrijk thema ervan is. Wat het ons na de grote biografieën van Ernest Jones (1953-1957), Max Schur (1972) en Peter Gay (1987) aan nieuwe inzichten te bieden heeft is misschien ook wel een psychopathografie te noemen, want het gaat om niets minder dan een poging tot reconstructie van Freuds onbewuste processen, voorzover deze deel uitmaakten van een neurotische ontwikkeling. Het boek nodigt ons met een zekere retorische verve en met een overvloed aan biografisch materiaal uit om afscheid te nemen van de geïdealiseerde en geheroïseerde Freud en om achter dat beeld de mens Freud met zijn tragiek en zijn onvermijdelijke tekortkomingen in de omgang met zijn medemensen te ontdekken. Hoewel uitvoerig gedocumenteerd, is deze poging om ons beeld van Freuds innerlijk leven aan te vullen met conjecturen van onbewuste domeinen daarin uit de aard der zaak speculatief. De schrijver is zich daarvan bewust, ook van de onvermijdelijkheid van vertekeningen en eenzijdigheden. Daarom is hij ‘gespannt darauf zu erfahren, welche Einseitigkeiten Leser und Kritiker im vorliegenden Buch erkennen werden, zum Wohl der Freud-Biographik, zu meinem Unbehagen, aber vielleicht auch - wenn ich einsichtig bin - zu meinem Wohl’ (p. 15).