You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Dit Handboek voor Milieutherapie, met als ondertitel Theorie en praktijk van de klinische psychotherapie, bevat voornamelijk de beschrijving van de milieutherapeutische opzet voor specifieke doelgroepen in elf verschillende, deels intramurale, deels semi-murale settingen. In een inleidend hoofdstuk presenteert Janzing de Grondslagen van het klinisch psychotherapeutisch milieu. In tien pagina's bakent hij grofweg het terrein af. Daarbij staat hij ook stil bij het gegeven dat in de huidige geestelijke gezondheidszorg, met zijn accentuering van ambulante, geprotocolleerde en kortdurende behandelingen, de klinische psychotherapie de wind niet mee heeft. Een kort nawoord sluit deze verzamelbundel af.
De beschrijving van de diverse milieutherapeutische voorbeelden vindt min of meer gestandaardiseerd plaats. Eerst wordt een karakteristiek gegeven van de doelgroep en de gehanteerde opvattingen over de psychopathologie ervan. Vervolgens komen de aangrijpingspunten en doelstellingen voor de behandeling aan de orde en dan de wijze waarop deze gestalte krijgen in de opzet van de behandelprogramma's. Aandacht wordt geschonken aan de inbedding van de specifieke kliniek- of deeltijdbehandeling in de wijdere organisatie van de geestelijke gezondheidszorg, en het hoofdstuk wordt afgerond met aanbevelingen stoelend op de opgedane ervaring, een korte samenvatting en een literatuurlijst.
Vier forensisch psychiatrische settingen komen aan bod.
Tervoort beschrijft de opzet van de forensisch psychiatrische kliniek in Assen, vooral gericht op de behandeling van psychotische delinquenten. Het biopsychosociale model van Engel biedt een geschikt theoretisch fundament voor de behandelopzet. Deze vindt gefaseerd in verschillende opeenvolgende afdelingen plaats: een