You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Rustin is een sociale wetenschapper die onder andere gasthoogleraar is aan de Tavistock Clinic. Hij weet veel van de kleiniaanse psychoanalyse, maar hij is geen clinicus.
Psychoanalyse is, stelt hij, een kind van de latere Verlichting in haar strijd tegen irrationaliteit, onderdrukking, miskenning en onechtheid. In die betekenis is zij een ‘moderne’ beweging. Hij schrijft over de wetenschappelijkheid van de psychoanalyse die volgens hem steunt op de spreekkamer als haar laboratorium. Verder behandelt hij de mogelijkheden van de gevalsstudie, in combinatie met kinderobservatie, gehechtheidsonderzoek en de biografische methode.
Het tweede deel van het boek handelt over psychoanalyse en politiek. Heeft de psychoanalyse een bijdrage te leveren aan de maatschappelijke vooruitgang? Het einde van de Koude Oorlog vroeg om nieuwe vijanden zoals drugs, Irak (het heeft massavernietigingswapens zoals wij, maar wij verwachten toch niet daarom gebombardeerd te worden). Dergelijk zwartwitdenken hoort bij de paranoïde-schizoïde positie.
Hoewel het boek zeer recente, meestal Britse, onwikkelingen bespreekt, was the war on terrorism toen nog niet uitgevonden. Rustin geeft beschouwingen over geld in de psychoanalyse en levert voorts nog analyses van het werk van Althusser, Žižek, en van de mij onbekende Laclau. Lacan wordt vrij negatief voorgesteld dat wil zeggen meer kritisch en deconstructief, terwijl de kleinianen wel degelijk constructieve ideeën aandroegen voor de organisatie van de maatschappij. Rustin schrijft ten slotte nog hoofdstukken over ethiek, opvoedings- en onderwijspolitiek.
De auteur is goed geïnformeerd, het boek bevat veel wetenswaardigheden, maar heeft me niet gegrepen.
Prof. dr. H.P.J. Stroeken voert een psychoanalytische praktijk in Utrecht en is bijzonder hoogleraar godsdienstpsychologie en geestelijke gezondheidszorg aan de Universiteit Leiden.