You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Vriend en vijand zijn het met elkaar eens: heden ten dage is de psychoanalyse gemarginaliseerd. In het publieke domein heeft zij haar autoriteit verloren, zeker in Nederland, en in de geestelijke gezondheidszorg is de psychoanalytische behandeling nagenoeg een rariteit. Natuurlijk kan men zeggen dat de positie van de psychoanalyse, met her en der een tijdelijke bloei, altijd marginaal is geweest, maar de ruimte waarin de psychoanalyse tegenwoordig moet gedijen is wel erg nauw. Misschien is die benauwenis een voorbode voor haar definitieve verdwijning, en de vraag rijst: wat te doen?
Laat ons, alvorens daar een antwoord op te geven, ingaan op het populaire beeld van de psychoanalyticus. We wenden ons daarvoor tot de komedie Analyze This waarin Robert De Niro een New Yorkse maffiabaas speelt. Deze gangster, altijd een bikkelharde geweest die alleen de taal van de vuistslag verstaat, is na de moordaanslag op de man die hij als zijn vader beschouwt zichzelf niet meer; plotseling gaat hij gebukt onder huilbuien en paniekaanvallen. Ten einde raad bezoekt hij een psychiater (gespeeld door Billy Crystal) en de film vertelt de geschiedenis van