You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Where Id was is verschenen in de serie Disseminations: psychoanalysis in contexts. Deze serie wil de relatie tussen psychoanalyse en hedendaagse cultuur onderzoeken.
Psychoanalyse wordt in dit boek van meet af aan gesitueerd als een culturele praxis die een wezenlijke rol te vervullen heeft in het maatschappelijke debat. In een samenleving die meer en meer gefragmenteerd raakt, lijken
waarden als conformiteit, adaptatie en uniformiteit zich steeds meer op te dringen. Ook de psychoanalyse wordt geconfronteerd met deze normaliserende tendens. Het is daarom belangrijk, zo stellen Molino en Ware, dat van binnenuit opnieuw kritisch nagedacht wordt over de psychoanalyse en dat de dialoog wordt aangegaan met andere disciplines, zoals filosofie, antropologie, literatuurwetenschappen. Vanuit dat perspectief werden in deze bundel eenentwintig bijdragen verzameld van auteurs uit verschillende psychoanalytische scholen en disciplines. Zo willen Molino en Ware de psychoanalyse weer openbreken zonder zich daarbij al te veel te bekommeren om haar voortbestaan als meesterdiscours. De heterogene samenstelling van het boek is inderdaad al een kritiek op zich. Wanneer de psychoanalyse zou blijven steken in een monolitisch discours, dat vooral gericht is op het in stand houden van zichzelf, dan schrijft ze haar eigen ondergang. In verschillende bijdragen komt de ethiek van de psychoanalyse expliciet aan bod. Thompson gaat in op de regel van de vrije associatie. Hij stelt dat analytici deze regel doorgaans slechts beschouwen als een middel om toegang te verkrijgen tot het onbewuste van de analysant. Deze regel om alles te zeggen wat er te binnen schiet, behelst echter bovenal dat men er zich toe verbindt eerlijk te zijn, wat een belangrijke ethische dimensie toevoegt. De analysant heeft immers voortdurend een verantwoordelijkheid tegenover zichzelf. De belofte eerlijk te zijn plaatst de analysant voor de opdracht zijn eigen waarheid uit te spreken. In het spreken maakt hij hetgeen zich