You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Gelijktijdig met het ontstaan van de psychoanalyse ging de discussie van start over het historische werkelijkheidsgehalte van wat de patiënt vertelt over zijn verleden. De relatie tussen psychoanalyse en geschiedenis vormt een rode draad in de geschiedenis van de psychoanalyse. Het nieuwe boek van de Britse psychoanalyticus Roger Kennedy vormt een illustratie van het feit dat het betreffende debat ook tegenwoordig nog epistemologisch en klinisch belang heeft.
Kennedy stelt zich het ambitieuze doel de geschiedeniswetenschap te exploreren door de ogen van een psychoanalyticus en te onderzoeken wat het betekent om in een psychoanalyse historisch te denken. Beide disciplines hebben elkaar volgens de auteur veel te bieden. Centraal en overkoepelend gegeven in deze uitermate rijk gestoffeerde studie is de invloed van het subjectmodel dat de historicus, respectievelijk de analyticus hanteert. Beide disciplines is het volgens Kennedy uiteindelijk te doen om het begrijpen van de menselijke subjectiviteit. Zijn vergelijkend onderzoek levert als belangrijkste stelling op dat het historische perspectief, maar dan wel in al zijn complexiteit zoals deze in het boek ontvouwd wordt, wezenlijk is voor het psychoanalytische werk. Kennedy legt dezelfde weg af als Peter Gay, maar in omgekeerde richting: terwijl Gay (1987) over psychoanalyse schrijft voor historici, schrijft Kennedy over geschiedenis voor psychoanalytici. Het boek bestrijkt geen kleiner terrein dan dat van Herodotos tot de huidige postmodernistische en narrativistische historici, en van Freuds verwerping van de verleidingstheorie en zijn vergelijking van het analytische opgraafwerk met het gezwoeg van de archeoloog tot de hedendaagse narrativistische hermeneutici én de claim van gecontroleerd wetenschappelijk onderzoek.
Daarbij speelt voortdurend het verschil tussen verleden (‘past’) en geschiedenis (‘history’), dat Kennedy als volgt opvat: het verleden wordt geschiedenis als de herinneringen onderling verweven worden tot