Ik vind het jammer dat Reijzer en in mindere mate ook Chayes de strekking van mijn artikel zo anders opgevat hebben dan door mij bedoeld is. Mocht ik onverhoopt daartoe zelf bijgedragen hebben, dan betreur ik dat. Mijn doel was en is: nadenken over de mogelijkheid dat Freuds concept van castratieangst - met de daaraan gekoppelde fylogenetische fantasie van een castrerende/besnijdende oervader - samenhangt met een ontogenetisch gebeuren, namelijk de onverdoofde neonatale besnijdenis. Dat het in Freuds geval om een traditioneel joodse besnijdenis ging, is voor mij in dit verband niet meer dan een toevallige bijkomstigheid. Als Freud een niet-joodse man geweest was, vijftig jaar later geboren in de Verenigde Staten en onderworpen aan het hygiënisch standsteken van de onverdoofde neonatale besnijdenis, dan zou ik mij precies dezelfde vraag hebben gesteld. Het gaat mij om de vraag wat, in het licht van de hedendaagse