You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Verschillende auteurs gaan in Andere therapeuten, andere wegen na op welke wijze Ik-steun geïntegreerd kan worden binnen een psychodynamisch kinder- en jeugdpsychotherapiemodel. Al lijken steun en duiding essentieel verschillend, toch zijn ze complementair. Onder bepaalde voorwaarden kan steun structuurontwikkeling tot stand brengen, net zo goed als duidingen dat kunnen. In dit boek wordt onderzocht hoe concrete vormen van Ik-steun ingepast kunnen worden in het proces en het verhaal van elk individueel kind. Na een algemeen theoretisch gedeelte toont W. Smis ons in het tweede deel hoe schilderwerkjes de psychische wereld van het kind toegankelijk maken: het schilderij als onderdeel van een veel omvangrijker therapeutisch proces en als stap in de Ik-ontwikkeling. R. Verschueren bestudeert vervolgens hoe Ik-steun geïntegreerd wordt in diagnostiek en therapie van seksueel misbruikte kinderen. Ik-steun veronderstelt dat de therapeut omzichtig omspringt met de eigen nieuwsgierige ‘onderzoeksdrift’ en respect toont voor de grenzen die het kind uittekent. E. Claes toont aan hoe werkpunten een Ik-steun bieden binnen de muren van een residentiële setting. M. Monthaye maakt gebruik van het lichaam om het Ik te versterken. In het laatste hoofdstuk beschrijft ze hoe dit in zijn werk gaat.
Dit boek is waardevol omdat het aan de hand van illustratief casusmateriaal een visie ondersteunt die lange tijd als controversieel werd beschouwd: Ik-steun hoort wel degelijk thuis binnen een psychoanalytische therapie!
G. Eueraert is kinder- en jeugdpsychiater in opleiding en volgt de specialisatie in de psychoanalytische therapieën, ingericht door de KU Leuven.