You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Bijna alles verwijst naar narcisme, mijmerde ik in de file op weg naar deze studiedag van de VVPT. De meeste auto's groot en leeg, met enkel een bestuurder, aanschuivend om op ongeveer dezelfde plaats te geraken.
Chauffeurs die de file trotseren om wat komen gaat (‘Later als ik groot zal zijn’). Voor de één is de auto zijn idool, voor de ander een onderdeel of verlengstuk van zichzelf, door sommigen wordt hij ‘getuned’ tot een spiegelpaleis of uithangbord.
Mark Kinet gaf ons met enige vertraging - ook hij zat vast in het verkeer - een panoramische inleiding op het narcisme in al zijn geledingen. Hij benadrukte het onderscheid tussen narcisme als algemeen menselijk verschijnsel en als psychopathologisch fenomeen en onderscheidde vijf posities binnen het narcisme: primair narcisme en de narcistische fusie (Freud, Kohut en Mahler); narcisme als primaire interne objectrelatie (Klein, Rosenfeld en Kernberg); narcisme als een primaire affectieve band (Bowlby en Balint); de wederkerigheid van het narcisme (Winnicott); imaginaire miskenning van het tekort (Lacan).
Deze pittige inleiding, degelijk en doordacht, volgens mij een accurate ‘warming up’ voor deze dag, was voor sommigen wat te zware kost: ‘Te veel en te vlug, een goochelen met auteurs en begrippen’, zo hoorde ik van sommigen in de wandelgangen.
Jan Cambien gaf als eerste spreker een sprankelende lezing en baseerde zijn tekst op een ‘objet trouvé’, een letter-kunstwerk van Narcisse (!) Tordoir, bestaande uit vier stellingen en getiteld Personnages. Cambien onderscheidt vier vormen van narcisme in elk van ons en stelt ze voor als vier personages, met een knipoog naar Tordoir:
Een personage gevangen in illusies (Personnage pensant la plus grande illusion). De onneembare vesting van egocentrisme, met ongevoeligheid, respectloosheid en gebrek aan zelfkennis, met zelfoverschatting en meer schijn dan zijn.
Freud ziet dit personage anno 1914 vooral in de meedogenloos mooie vrouw en verklaart als klap op de vuurpijl ‘dat tendent