You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
House heeft het gemunt op de hedendaagse professionele, psychotherapeutische praktijk. Zijn opzet is deze praktijk te ontmaskeren als een establishment. Psychotherapie zou immers verworden zijn tot een vervreemdende ideologie, die wordt verspreid in de verschillende therapeutische scholen. Cliënten worden dikwijls niet geholpen, maar wel afhankelijk gemaakt, aldus de auteur. Dit gebeurt dankzij theoretische concepten als ‘overdracht’, ‘weerstand’, ‘kader’, enzovoort. Om zijn betoog kracht bij te zetten, bespreekt House drie geschreven getuigenissen van cliënten over hun negatieve therapeutische ervaringen. Deze ‘profession-centered therapy’ wordt door House vereenzelvigd met het Oude Paradigma, dat wetenschappelijk, rationeel en positivistisch is. Daartegenover stelt hij het Nieuwe Paradigma, waarin een spiritueel wereldbeeld en een transpersoonlijk mensbeeld centraal staan. Dit Nieuwe Paradigma, waarvan House duidelijk aanhanger is, zou een nieuw ‘postprofessional’ tijdperk inluiden in de wereld van psychotherapie en counseling. In Georg Groddeck ziet hij in dat verband een groot inspirator. De lezer die dan wil weten hoe dit nieuwe tijdperk eruit zal zien, wordt echter teleurgesteld. House blijft hier steken in vrij vage beschouwingen en aanwijzingen. Het Independent Practitioners Network, waartoe House behoort, zou zich trachten te manifesteren volgens de principes van dit Nieuwe Paradigma. Therapy beyond modernity is een boek dat de lezer zwaar op de proef stelt, zowel wat de inhoud als de stijl betreft. De auteur stelt belangrijke, ethische problemen van ons vak op karikaturale wijze aan de orde. Het alternatiefdat hij aanbiedt kan mij niet overtuigen.
R. Meurs, klinisch psycholoog, werkzaam in het dagcentrum Horizon te Zoersel, volgt de postgraduate opleiding psychoanalytische therapie te Kortenberg.