You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Een van zijn eerste brieven aan Freud stelt Jung: ‘Ik behandel nu een hysterica met uw methode, een moeilijk geval, een twintigjarige Russische studente die al zes jaar ziek is.’ Jung schrijft niet dat hij patiënte dan al langer dan twee jaar behandelt, dat zij een privé-patiënte is, dat zij nu zelfstandig in Zürich woont en geneeskunde studeert en dat zij in vergelijking met andere Burghölzli-patiënten niet zo ziek is. Wanneer wij weten dat Sabina werd opgenomen in Burghölzli op 17 augustus 1904, maar zich precies acht maanden later reeds inschreef aan de universiteit (17 april 1905), om haar proefschrift - het allereerste over psychoanalyse geschreven door een vrouw - af te leveren in 1910, kunnen wij niet langer spreken van een zwaar zieke patiënte, maar eerder van een ernstige adolescentiecrisis. Sabina is ‘moeilijk’ voor Jung om andere redenen, die pas ‘nachtrüglich’ zijn opgedoken. Dat de twee een liefdesaffaire hadden is nu wel duidelijk, sommige brieven laten weinig aan de verbeelding over.
Jung behandelde Sabina volgens zijn brieven met ‘no books, no conversations, no visitors’, maar - na de crisis - volgens Sabina als een ‘speciale patiënte, die ook lezingen mocht bijwonen en aan experimenten mocht deelnemen’. Freuds waarschuwing is in dit verband veelzeggend: ‘Kleine laboratoriumexplosies kunnen in ons vak niet vermeden worden.’ In Sabina Spielrein - Forgotten Pioneer of Psychoanalysis zijn een aantal associaties over en van Sabina Spielrein gebundeld, maar het staat ook bol van de herhalingen. Lezen vereist hier