You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Narzissmus und Macht is een nieuwe bijdrage aan de studie van de onbewuste aspecten van de politiek waarover recentelijk onder anderen Glass (1985), Volkan (1999), Žižek (2002) en Richter (2003) gepubliceerd hebben. De toenemende personalisering van de politiek maakt dit type onderzoek alleen maar relevanter. De psychoanalytische diagnose van de psychische situatie van een leider, een regering of een heel volk zou ertoe kunnen bijdragen, aldus Wirth (p. 348), het subjectieve aspect van de politieke werkelijkheid adequater waar te nemen. Zijn hoofdthese luidt: narcistisch gestoorde personen worden door de macht aangetrokken en omgekeerd wordt de stoornis door de machtspositie versterkt. Te denken valt aan de narcistische gratificatie van het ‘bad in de menigte’, aan de narcistische krenking door de raak gegooide tomaat of de taart in het gezicht, aan de narcistische woede over het verlies van de macht.
Het lijvige, met talrijke afbeeldingen geïllustreerde boek opent met een overzicht van wat de psychoanalyse sinds Freud (Erikson, Grunberger, Kohut, Kernberg e.a.), maar ook de sociale psychologie en de mentaliteitsgeschiedenis over het thema ‘macht’ te berde hebben gebracht. Dan volgen enkele hoofdstukken met casuïstiek. Allereerst de loopbaan van Uwe Barschel, voormalig minister-president van Schleswig-Holstein. Deze pleegde in 1987 zelfmoord, nadat hij zich in allerlei intriges had verstrikt om zijn socialistische tegenstander Björn Engholm zwart te maken. Eenmaal ontmaskerd zag Barschel geen andere uitweg meer dan de dood. Die probeerde hij echter nog als moord te ensceneren in een vergeefse poging om zijn tegenstander alsnog in diskrediet te brengen - een niet ontypisch voorbeeld van de corrumpering waar heel wat leidersfiguren in terechtkomen.
Dan volgt een psychobiografische studie van Helmut Kohl, de politicus die door het aannemen van illegale financiering voor zijn partij en het verzwijgen van de namen der donoren zelf een smadelijk einde maakte aan zijn lange