De aandacht die in de hedendaagse wijsbegeerte uitgaat naar het/de andere en de vanzelfsprekendheid waarmee men het heeft over het/de andere in het zelf, lijkt erop te wijzen dat de kloof tussen filosofie en psychoanalyse overwonnen is. Maar hebben we hier niet veeleer met een nieuwe vorm van weerstand te maken? In plaats van zoals voorheen het vreemde tot het eigene te reduceren, levert men nu het eigene aan het vreemde uit in de hoop dat het daardoor gelouterd wordt. De ethisch-kosmopolitische conclusies bijvoorbeeld die Julia Kristeva uit haar lectuur van Freuds Unheimliche trekt blijken haaks te staan op wat Freud en Lacan zelf dachten.