Onder een maskerachtige afbeelding op het kaft van de kunstenares Felicitas Kempf Die schwarze Frau gaat een op het oog welgevuld boek schuil. Voor een eerste oriëntering lijkt de inleiding, getiteld Metaphern der Subversion, een goed richtsnoer. Hierin wordt het centrale thema aangeduid: het belichten van de specifieke snijvlakken tussen filosofie, wetenschap en literatuur. Daar struikelt echter ook de welwillende lezer, na het corrigeren van enkele spelfouten, meteen al over een onjuiste verwijzing in de rubricering. Het onderzoeksveld lijkt imposant. Het omvat zo ongeveer het totale gebied van het postmoderne denken, beginnend met Lacans imaginaire, terug via Freuds ‘droomhiëroglyfen’, via literaire excursies naar Beckett, psychomachinale disposities, Derrida, Lyotard, Foucault,