You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De naam Clare Winnicott was me vertrouwd als medeauteur van het werk van haar befaamde echtgenoot Donald W. Winnicott. Nooit heb ik vermoed dat ze zo'n grote invloed had op zijn werk. In feite is Donalds visie ontstaan in een nauwe samenwerking en uitwisseling tussen hen beiden. Kanter geeft aan dat hij met Face to Face with children Clare Winnicott tot haar recht wil laten komen, los van haar echtgenoot, maar hij toont vooral hoe Clares leven en werk met het zijne verbonden is. Donalds werk was niet zozeer zijn individuele verdienste maar ontstond in nauwe interactie met zijn tweede levenspartner.
Het boek onthult hoe Clare vanuit haar geschiedenis alle kiemen meegekregen heeft die de latere fundamenten werden van het Winnicottiaanse denken: een faciliterende context kan ‘groei en leren’ bevorderen. De Winnicotts hebben dit denken aanvankelijk uitgewerkt voor kinderen bij wie de vanzelfsprekende gezinscontext dooroorlogsomstandigheden is weggevallen.
De eerste honderd pagina's gaan over Clares leven. Dit biografische stuk is nogal encyclopedisch: goed gedocumenteerd, maar droog en stug geschreven. Daardoor leest dit deel niet vlot, maar het is wel verhelderend. Clare en Donald ontmoetten elkaar in Oxfordshire, waar Clare als maatschappelijk werkster de dagelijkse verantwoordelijkheid droeg voor vijf opvangtehuizen voor oorlogsweesjes. Donald werd door haar diensthoofd geïntroduceerd als ‘een moeilijke dokter’. Zij vond echter een manier om met hem samen te werken. Waar het team klaagde over Donalds vage adviezen, besloot Clare hem haarfijn voor te leggen hoe ze werkten: hoe ze als team met de kinderen omgingen en reageerden op crisissituaties. Hij dacht vervolgens mee over hoe ze dit concrete omgaan met deze kwetsbare kinderen zo goed mogelijk konden afstemmen op hun ontwikkelingsbehoeften. Over dit stuk van hun werk zijn ettelijke pagina's gedetailleerde observaties bewaard gebleven. Donald vond dat Clare hem een functie had gegeven. Dankzij haar kreeg zijn werk een