You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De Duitse uitgave van de correspondentie tussen Freud en Ferenczi is nu ook voltooid, nadat men er vijftien jaar aan gewerkt heeft. De Engelstalige editie in drie delen was al gereedgekomen in 2000; zij is aanwezig op de bibliotheek van het Nederlands Psychoanalytisch Instituut te Amsterdam. Ik wil de voltooiing van deze uitgave slechts signaleren en het is niet mijn bedoeling de correspondentie te bespreken. Dat zou minstens een essay moeten worden en zoiets heb ik al eens gedaan (Stroeken 1995). De inleiding van Judith Dupont in deel III van de Engelstalige editie biedt trouwens een uitstekend overzicht. De redenen waarom voltooiing van de Duitstalige uitgave zo lang op zich heeft laten wachten ken ik niet (slechte verkoop?). De Duitse publicaties over de geschiedenis van de psychoanalyse zijn intussen talrijk en van hoog niveau. Behalve in boekuitgaven vindt men ze vooral in de tijdschriften Psyche en Luzijer-Amor.
Laat ik één punt noemen uit de laatst verschenen band. In deze periode speelt de controverse rond de lekenanalyse een grote rol. Freud en Ferenczi zijn daar beiden grote voorstanders van. Hun conflicten hebben betrekking op Ferenczi's vernieuwingen in de techniek en zijn nadruk op het belang van het trauma. Freud hield dat voor gevaarlijke nieuwlichterij