You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Ter inleiding wil ik op twee verschijnselen wijzen. Het Zeitschrift für Psychoanalytische Theorie und Praxis, indertijd - een van haar vele initiatieven - mede opgericht door Han Groen-Prakken, is geruisloos verdwenen uit het jaarlijkse aanbod van gereduceerde abonnementen aan de leden van de Nederlandse Vereniging voor Psychoanalyse. Het tweede verschijnsel: op het Internationale Duitstalige congres dat afgelopen jaar gehouden werd in Potsdam als vervanger van de voorheen ook onder Nederlandse kandidaten enorm populaire Arbeitstagung, waren slechts drie leden van de Nederlandstalige psychoanalytische gremia aanwezig en niet één kandidaat. Is het de kennis van de Duitse taal of de belangstelling voor de Duitse psychoanalyse die in Nederland tanende is? In beide gevallen dreigt men daardoor de fascinerende Europese oriëntatie mis te lopen die zich in ons grootste buurland voltrekt, een gebrek dat gecompenseerd kan worden door bijvoorbeeld kennis te nemen van de regelmatig verschijnende Jahrbücher der Psychoanalyse. In deel 49 staat een selectie van Europese analytici als Jacqueline Amati Mehler, Hermann Beland, Janine Chasseguet-Smirgel en Ilse Grubrich-Simitis garant voor een aantal aangename uren nascholing. Belands bijdrage Hartstochtelijk luisteren tegen onbewust geweld toont hoe de uitwerking van onbewust geweld op individu en samenleving door de psychoanalytische wijze van luisteren wordt beïnvloed. De auteur doet een aantal even opmerkelijke als verfrissende uitspraken, bijvoorbeeld over de vraag waarom de psychoanalyse zoveel effectiever is dan alle andere therapievormen, zoals uit het imposante katamnestisch onderzoek van Leuzinger-Bohleber onomstotelijk blijkt. Zijn statement dat psychoanalytici als beroepsgroep tot depressieve bescheidenheid neigen, een gevolg van de dagelijkse - en urenlange - confrontatie met de beperkingen van het eigen inzicht, wekt op de buitenwereld ten onrechte de indruk dat analytici zelf niet zo overtuigd zijn van hun vak. Maar ju