You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De titel Infant-parent psychotherapy — A handbook is veelbelovend en creëert hoge verwachtingen. Dat iemand de erg versnipperde maar zeer uitgebreide theoretische en klinische visies omtrent ouder-baby-psychotherapie bij elkaar wil schrijven in een handboek, is erg belangrijk voor het werkveld. De schitterende inleiding komt dan ook ten volle tegemoet aan deze verwachting. Acquarone vertrekt hierin van de belangrijke premisse dat elke baby over een psychisch apparaat beschikt dat hem in staat stelt noden en gevoelens te registreren en met deze noden en gevoelens op actieve wijze in interactie te treden met zijn zorgfiguren en hun gevoelswereld. Vanuit deze basispremisse werkt ze uit hoe we de baby kunnen begrijpen, en hoe men psychoanalytisch met dit begrijpen aan de slag kan gaan. Belangrijke aanzet tot reflectie voor opleiders in dit veld is Acquarones visie op wat professionelen nodig hebben om ouder-kindtherapeutisch werk te kunnen doen. Ze beschrijft zowel de persoonlijke kwaliteiten, de levenservaringen als de formele opleiding die een kandidaat geschikt maken voor dit werk.
Maar na de inleiding valt dit werk tegen. Het is van dermate wisselende kwaliteit dat het erg moeilijk is er een bespreking van op papier te krijgen. Soms trapt Acquarone open deuren in, dan weer valt ze terug op achterhaalde inzichten, om vervolgens pittig uit de hoek te komen met een sprankelend, klinisch doorwrocht idee of een pracht van een casusbespreking.
Het boek omvat drie delen, waarvan het eerste de theoretische fundamenten behandelt in drie hoofdstukken: één over de dynamiek van de baby, vervolgens één over de driehoek baby-ouders om te eindigen met een hoofdstuk over de psychodynamische benadering van dit geheel. Deze drie hoofdstukken bevatten klinisch waardevolle ingrediënten; in het eerste hoofdstuk werd bijvoorbeeld de relatie tussen omgeving en hersenontwikkeling mooi uitgewerkt. Maar in het algemeen is dit eerste deel getekend door een aantal fundamentele tekorten. Zo mist