Een plek onder de zon

Op RTL 4 heeft een paar maanden lang een reallifesoap gedraaid, die geproduceerd was door het Engelse Channel 4 en een ongekend succes heeft gehad: Een plek onder de zon. Het gaat om een eenvoudige en goedkope formule. Twee mensen verlaten Engeland en gaan samen op zoek naar het huis van hun dromen op het continent. De eerste reizigers waren Nigel en de Sikh Nippi die het in de Ardèche probeerden. Daarna volgden Lee en Sheryl die zo'n negen jaar lang door Andalusië crossten, twee Londense advocaten die Toscane in rep en roer brachten, gay-paar Brian en Andrew die een huis op Kreta lieten bouwen, nouveaux riches David en Ann die verbeten op zoek gingen naar een ‹château› (uitgesproken met zwaar Engels accent) op het Slowaakse platteland, en punkers Rocco en Dawn die in de buurt van Barcelona een hotel wilden beginnen.

Deze pogingen worden gekenmerkt door een aantal overeenkomsten. In de eerste plaats worden de huiszoekers niet gehinderd door enige kennis van het gekozen land. Geen moment komt het in hen op om te trachten iets van de landstaal of gewoontes op te pikken. Ze blijven vreemde woorden verkeerd uitspreken en zich verbazen dat zij niet worden verstaan. Voor mensen die vastbesloten zijn zich in een ander land te vestigen is dit op z'n minst eigenaardig. Door hun onwetendheid zijn zij steeds overgeleverd aan malafide makelaars, onwillige inwoners en kafkaëske bureaucratieën. Hierdoor wordt de zoektocht wel verheven tot een spannend en onzeker avontuur. In de tweede plaats zijn ze niet eensgezind in hun representatie van het perfecte huis: de man verlangt naar iets waar de vrouw absoluut niet over peinst of andersom. Opvallend is dat wanneer een huis in aanmerking lijkt te komen, er een explosieve ruzie uitbreekt en de verhouding op het punt van instorten staat. Want het belangrijkste is dat het er in feite om gaat een huis te zoeken maar vooral niet te vinden, en daartoe worden steeds meer obstakels opgeworpen waarmee het huis een wensdroom moet blijven, een on