You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
In zijn nieuwste boek beschrijft de populaire Duitse psychoanalyticus König hoe in de verschillende varianten van psychoanalytische psychotherapie wordt omgegaan met abstinentie, neutraliteit en transparantie. Volgens hem is de objectrelatietheorie de brug tussen egopsychologische benaderingen en relationele richtingen. König is een man van compromissen, hij pleit voor integratie en verzoening van de verschillende scholen. Hij is ervan overtuigd dat de verschillende analytische richtingen beter in vrede zouden kunnen leven en elkaar bevruchten. In zijn integratie doet hij echter onrecht aan de vele analytici die door het postkleiniaanse denken en dan in de eerste plaats door Bion worden geïnspireerd. König benadrukt vooral de subjectiviteit als grondidee. Volgens König dient de analyticus of de analytische psychotherapeut te reflecteren over de eigen subjectiviteit. Hij mag zich niet onderwerpen aan objectieve criteria bij het vorm geven aan abstinentie, neutraliteit, transparantie en directiviteit. Zijn visie is logisch en consistent. In meerdere passages in het boek illustreert hij hoe de professionele handhaving van deze tegenovergestelde attitudes aan de therapeut hoge eisen stelt op het vlak van zelfkennis en reflectief vermogen. Anderzijds wordt onze verbazing gewekt wanneer hij in zijn uiteenzetting over de leeranalyse een pleidooi houdt voor mildere opleidingseisen. Leert men de analytische abstinentie en neutraliteit juist niet dankzij het psychoanalytisch proces dat men zelf aan den lijve heeft doorgemaakt en duurzaam heeft verinnerlijkt? Is dit niet de kern van de leeranalyse? Wanneer de therapeut zelf ervaren heeft dat symptomen, herhalingsdwang en manifestaties van het onbewuste tot ontwikkeling komen in de context van de analytische relatie en betekenis krijgen binnen het overdrachts-tegenoverdrachts-gebeuren, zal hij niet overtuigd hoeven worden van het belang van abstinentie en neutraliteit. Zonder deze ervaring in de eigen leeranalyse zal het de toe