You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De Zwitserse leeranalyticus Quinodoz is vooral bekend vanwege zijn publicaties over separatieangst (Quinodoz 1993), chaostheorie en psychoanalyse (Quinodoz 1997) en typische dromen (Quinodoz 2002). Hij bouwt bruggen tussen de klassieke freudiaanse leer, de Franse psychoanalyse en het kleiniaanse gedachtegoed. Met dit boek beoogt hij Freuds ideeën toegankelijk te maken voor een zo breed mogelijk publiek zonder al te simplificerend te worden. De prepsychoanalytische geschriften van Freud worden niet besproken; ook de uitgebreide correspondentie van Freud met andere psychoanalytici (met uitzondering van de briefwisseling met Fließ) wordt niet vermeld. Het boek is de vrucht van een Freudseminarie dat sinds 1988 georganiseerd werd door het psychoanalytisch instituut van Genève en bestemd was voor kandidaten in opleiding. Quinodoz kiest voor een chronologisch overzicht. Het eerste deel, over de ontdekking van de psychoanalyse, bestrijkt de periode 1895-1910 en behandelt alle teksten van de Studies over hysterie tot het Leonardoartikel. Het tweede deel biedt een overzicht van Freuds rijpe jaren, van 1911 tot 1920, waaronder het geval Schreber, de technische en metapsychologische teksten, de narcismestudie en de Wolvenman, om te eindigen met Een kind wordt geslagen. Het derde deel draagt de titel Fresh perspectives en vat alle geschriften samen die tussen 1920 en 1939 zijn geschreven. Door de chronologische benadering, het klinische accent en gewonemensentaal is dit boek meer dan een historische verhandeling. We kunnen op de voet volgen hoe Freud over de jaren zijn analytische inzichten ontdekt heeft; alleen al om die reden is het boek een uitstekende gezel bij het wordingsproces als psychoanalyticus.
De structuur van het boek is rigoureus. Elke belangrijke tekst van Freud wordt kort ingeleid, vervolgens samengevat en gesitueerd binnen de context van Freuds oeuvre als geheel. De meeste teksten worden historisch ingekaderd met verwijzingen naar het leven van Freud en de ruime