You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Voor mensen die op zoek zijn naar een wetenschappelijke grond voor hun intuïtief ervaren weerzin tegen epidemisch groeiende ‹ziektebeelden› als de ‹aandachtstekortstoornis› ADHD levert het kernthema van dit Jahrbuch, ‹Psychotische mechanismen bij neurotische patiënten›, overtuigende argumenten. In vier klinische psychodynamische presentaties wordt aangetoond hoe irreëel en onbruikbaar symptoomcumulatieve categoriseringen zijn, door zowel het ontbreken van de emotionele causaliteit als het negeren van veranderingen in de loop van het individuele ontwikkelingsproces. Ruth Riesenberg-Malcolm, uitgaande van een citaat van Freud dat ieder normaal mens alleen maar betrekkelijk normaal is, beschrijft de vicieuze cirkel waarin iemand terechtkomt die zijn gevoelens tracht te ‹vergeten›, als afweer tegen ondraaglijke angst of schuld. Het perverse enactment dat daaruit voortvloeit, versterkt omgekeerd weer het schuldgevoel. Het ‹afsnijden› van kinderherinneringen leidt ertoe dat relaties zich niet kunnen verdiepen maar ook dat het denkvermogen wordt ingeperkt. Mede uitgaande van opvattingen van Klein en Bion laat zij zien hoe men bij dit beweeglijke overgangsgebied tussen psychose en neurose in de praktijk te werk gaat. Hierop aansluitend toont Herbert Rosenfeld aan hoe verwardheidstoestanden — afgesplitst en geprojecteerd — in bepaalde organen kunnen worden opgeslagen maar daar niettemin hun destructieve werking blijven uitoefenen. De duur van de analyse komt hier aan de orde: symptoomgenezing is niet voldoende als de destructieve afgeweerde kern niet behandeld wordt. Helmut Hinz laat zien hoe dit concept van afsplitsing van psychotische delen door de theorievorming heen geformuleerd wordt: zoals het ‹grandiose Self› van Kohut of het ‹mad Self› van Rosenfeld. In het beschreven vignet komt als centraal thema het begrip ‹Bedeutungsentleerung› naar voren: een splitsing tussen denken en voelen en het in de analyse vernietigen van emotioneel zinvolle verbindingen. De dynamische sa