You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Psychodrama is en blijft het geesteskind van Moreno . Het gaat om een uit het theater stammend systeem van groepstherapie en rollenspel waardoor patiënten aan het werk worden gezet. Dit boek, geschreven voor een breed publiek door een ervaren practicus, gaat over het toepassen van psychodramatechnieken: relaties en interacties worden uitgebeeld, besproken, herdacht. Zoals de auteur zelfstelt, gaat het in dit boek over allerlei ervaringen met daarbij een bescheiden hoeveelheid wetenschap. De uitvoerige en levendige voorbeelden, met zorg beschreven en in beeld gebracht, illustreerden voor mij hoe universeel toepasbaar technieken als dubbelen, spiegelen, rolwisseling zijn.
De lezer die een eerste brede introductie in psychodrama zoekt, vindt hier een goede praktijkgids; diegene die zoekt naar achtergronden en ondergronden van psychodrama kan dit boek beter aan zich voorbij laten gaan. Het adagium van Moreno ‹The thinking is in the action› wordt hier soms toch wat te letterlijk genomen. De band tussen psychoanalyse en psychodrama, bijvoorbeeld in verband met laterale identificatie en overdracht, komt nergens goed in beeld. De naam Freud wordt éénmaal genoemd, de naam Winnicott eveneens, maar dan foutief geschreven (‹Winnicot›). Storend vind ik ook dat de psychodramahelper in dit boek systematisch ‹auxilliary› wordt genoemd in plaats van ‹auxiliary›.