You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
The language of Bion biedt verschillende conceptuele ingangspoorten tot het werk van Bion en is in die zin vergelijkbaar met de klassieke Vocabulaire de la psychanalyse van Laplanche en Pontalis (1967) en met Language of Winnicott van Abram (1996). Het is een erg lijvig boek omdat de auteur niet alleen refereert naar Bion, maar telkens Bion zelf aan het woord laat en soms bladzijdenlange citaten geeft. Het is dus bij wijze van spreken een boek vol knipsels uit het werk van Bion, maar aan elkaar gezet vanuit een conceptuele benadering. Sandler kent het werk van Bion goed, hij vertaalde het grotendeels in het Portugees. Hij benadert het werk met veel respect en nauwgezetheid. Toch komt het geheel rommelig over. De auteur labelde veel woorden als ‹concept›. Bijvoorbeeld onder p: pain, paramnesia, parasitic, penis, penumbra of associations enzovoort, om een aantal opeenvolgende concepten te noemen. Niet allemaal woorden waar men spontaan onder zal gaan zoeken. Mijns inziens had de auteur beter enkele grote concepten als ingangspoort kunnen gebruiken, zoals Hinshelwood (1989) in zijn Dictionary of kleinian thought doet. Ondanks het grote aantal concepten ontbreekt er een lijst, zodat de lezer geen referentiepunt heeft in de doolhof. Daarenboven zijn er door deze werkwijze veel herhalingen. Hoewel het een verzorgd boek is, is de lay-out zo dat de concepten niet vanzelf in het oog springen tussen het vele knip- en plakwerk.