You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Van nummer 53 van het Jahrbuch der Psychoanalyse, dat vooral gaat over performance en kinderanalyse, bespreek ik een drietal bijdragen. Ten eerste worden in dit nummer verschillende artikelen gewijd aan Performance als Restitutionsversuch. Het begrip ‹performance› is ontleend aan de wereld van de kunst en alle mogelijke nuances en details ervan worden uiteengezet. Performance lijkt op enactment, ageren of
herhalingsdwang — maar is net weer iets anders. Voor details zie de bijdragen zelf. Vervolgens is er de bijdrage van Angela Köhler-Weisker, Esther Bick — Eine Pionierin der teilnehmenden Säuglingsbeobachtung. Esther Bick werd geboren als Esteza Wander in Galicië uit verarmde orthodoxe joodse ouders. Om kinderpsychologe te kunnen worden studeerde zij bij de Bühlers in Wenen, bij wie ze een empirische instelling opdeed, al had ze later kritiek op hun werkwijze. In 1938 week zij uit naar Engeland, waar zij in contact kwam met de psychoanalyse, met name via een analyse bij Balint. Zij werd psychotherapeute aan de Tavistock Clinic. In 1948 voerde zij aan de Tavistock de kinderobservatie in als kernstuk van de opleiding en in 1960 werd dat een gewaardeerd onderdeel van de analytische opleiding. Zij werd kinderanalytica en deed een tweede analyse met Melanie Klein, voor wie zij sterk en dogmatisch partij koos. Na de dood van Klein erfde zij haar divan! Haar partijdige keuze voor Klein was waarschijnlijk de reden dat zij in 1960 vervangen werd als opleider aan de Tavistock, waarna zij daar vertrok. De ideeën van Bick, met name het concept van de anaclitische relatie, zijn sterk schatplichtig aan het werk van Balint en de Boedapester school. Dat was ook het geval met de ideeën van Klein, die zich echter liever afficheerde als leerlinge van Abraham. Esther Bick ‹staat voor nauwkeurige observatie en beschrijving tegenover ideologie en theorie — dus voor het opgeven van de almacht van de analyticus› (p. 170). Op dit artikel volgt een Duitse vertaling van Bicks Notes on infa