You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Wenn er dich bei deinem Besuch sitzen läßt,nennt man das eine Therapie.Das heißt, du kannst ihm von Susi erzählen.Wenn du dich auf seine Couch legen sollst,nennt man das Tiefenanalyse.Wenn du ihm jetzt von Susi erzählen willstbezeignet er das als Widerstand.
In 1913 ontving Sandor Ferenczi een jongetje van vijf dat naar hem was verwezen door een bevriende collega. Het ventje had last van een fobie dat een haan hem in zijn piemel zou pikken. Ferenczi vroeg deze ‹kleiner Hahnemann› — zó zou hij het ventje later in een artikeltje noemen — wat er aan de hand was. Kleine Hanenman vertelde waar hij bang voor was en toen Ferenczi een en ander verder wilde verkennen liet het manneke duidelijk merken dat hij liever wou spelen dan praten. In het artikeltje schrijft Ferenczi: ‹[…] Die direkte psychoanalytische Untersuchung war also nicht möglich› (Ferenczi 1913, p. 188). Ook Freud wist zich soms niet goed raad met de kinderanalyse. De overlevering zegt dat hij, op uitnodiging van dochter Anna, een werkbezoekje bracht aan haar kindercentrum in Wenen. Bij binnenkomst zag hij enkele kinderen aan een tafeltje hun boterhammetjes eten, en riep: ‹Ah! Ich verstehe: Die Kinderanalyse ist eine Analyse Halb-Pension› (Lampl-de Groot 1980).