You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Dit jaar overtrof de belangstelling voor het, vijfenveertigste, IPA-congres alle verwachtingen. Nog voor de officiële inschrijvingsdatum bleek het congres volgeboekt en dienden de organisatoren een wachtlijst aan te leggen. Wie al ingeschreven had, kreeg bericht dat het volledige inschrijvingsgeld terugbetaald zou worden indien hij zijn plaats wilde afstaan aan een collega. Dit is hoogst ongebruikelijk bij internationale congressen.
Het nadeel van zo'n groots opgezet internationaal congres is de overprikkeling die ervan uitgaat: met zo'n aanbod (228 activiteiten) en de constante bekoring door interessante mensen en opwindende ontmoetingen, is het moeilijk kiezen. Ongelooflijk wat er in drie dagen georganiseerd werd: plenaire sessies, filmpresentaties, bespreking van kunstwerken uit Berlijnse musea, discussiegroepen na de plenaire lezingen in vier talen (Engels, Frans, Spaans en Duits), werkgroepen voorafgaand aan het congres, business meetings, ontmoetingen met belangrijke psychoanalytici (Eglé Laufer, Michel de M'Uzan, Herman Beland, Nancy Chodorow). Clinici hadden ruime gelegenheid om eigen klinisch materiaal in te brengen in de verschillende working parties. Kandidaten in opleiding presenteerden hun analyses in kleine groepen met telkens andere, internationaal gerenommeerde supervisoren. En hoe te weerstaan aan Berlijn, dat zulke krachtige emoties wekt? Voor psychoanalytici is Berlijn een interessante stad, met de herinnering aan