You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
‹Empathie› is etymologisch afkomstig van het Griekse ‹en› en ‹patheia› en betekent ‹aangedaan zijn door wat er in een ander gebeurt›. Het gaat vooral om het opdoen van gevoelsmatige kennis: het delen en ervaren van de gevoelens van de ander. Het is een
complex concept, zowel verwant met als verschillend van andere concepten, zoals identificatie, concordantie, communicatieve projectieve identificatie, rêverie, attunement, containment, sharing, rapport, tact, contact, affectieve beschikbaarheid, receptiviteit, Verstehen, intuïtie, vicarious introspection, at-one-ment, resonant cognition, tracking, prompting, co-thinking …
Uit empirisch psychotherapieonderzoek blijkt dat empathie een effectief bestanddeel is van de therapeutische relatie. Recent is er meer belangstelling voor empathie. De psychoanalyse beperkt zich niet langer tot de driften maar schenkt vooral aandacht aan objectrelaties, intersubjectiviteit en het externe object.
Bolognini geeft een psychoanalytische inhoud aan het concept ‹empathie›. Het eerste deel van L'empathie psychanalytique is een historische benadering. In de romantiek ging het vooral om het ervaren en delen van een basisgevoel dat men als ‹fusioneel› kon bestempelen, een proces van osmose van een subject met een object. Empathie was een gevoeligheid, een inlevingsvermogen dat de basis vormde van steun en zorg. Freud bleef altijd op zijn hoede voor het zich laten gaan in tedere gevoelens ten aanzien van patiënten. Maar hij benadrukte dat men niet kan duiden zonder eerst een ‹rapport› tot stand te brengen. Daarom moet men de patiënt de nodige tijd geven, van een serieuze belangstelling getuigen en een begrijpende sympathie tonen zonder te moraliseren. Na Freud hebben vooral Deutsch, Ferenczi en Fließ de noodzaak van empathie in de analytische relatie benadrukt. Daarna is het tot de jaren vijftig stil gebleven, tot Olden, Schafer, Greenson, Kohut en Pao de inhoud van het concept hebben verruimd. Dankzij deze auteurs werd duidelijk dat empathie