You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Het eerste gesprek in de psychotherapie, een vertaling uit het Frans, beoogt een wegwijzer te bieden voor een snelle psychodynamische diagnose. Uit de psychodynamische theorie worden duidingstechnieken afgeleid en toegepast. Deze vormen het aangrijpingspunt voor een psychotherapeutisch proces van kortere of langere duur.
Het eerste deel van het boek biedt een theoretische onderbouwing van de verder beschreven diagnostische en therapeutische activiteit. Dit onderdeel is een zeer taaie, moeilijk te verteren en weinig gestructureerde materie die geen actuele of verfrissende ideeën bevat. Het nodigt niet uit tot verder lezen. Hoogstwaarschijnlijk houdt dit ook verband met het slechte vertaalwerk, dat zich overigens doorzet in de rest van het boek. Als de lezer zich kan blijven aanmoedigen tot verder leeswerk, komt hij uiteindelijk niet helemaal van een kale reis thuis. De auteur toont aan dat korte psychotherapieen doeltreffend kunnen zijn, op grond van een specifieke theorie over het psychisch functioneren. Hierin staat het concept ‹objectale fundering› centraal. Het komt erop neer dat de persoonlijkheidsorganisatie van de patiënt en diens psychopathologie tot uiting komen in de manier waarop hij gewoonlijk in relatie treedt met anderen, onder wie dus ook de therapeut. Het subject gebruikt het object om zijn interne evenwicht te bewaren. Gilliéron spoort therapeuten aan om hun tegenoverdrachtelijke barometer aan te scherpen door aan de hand van