You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De behandeling van verslavingsproblemen is moeilijk. Het is duidelijk dat behandeling beter is dan geen behandeling. Behalve de twaalfstappenaanpak, zoals ontwikkeld door aa (aa 1952), is er geen enkele behandeling beter dan een andere, ook niet voor subgroepen (Babor 2003). De effectiviteit van psychoanalytische behandeling voor verslavingsproblemen werd onvoldoende onderzocht. Toch zijn er aanwijzingen dat psychoanalytische psychotherapie een bijdrage kan leveren in de behandeling van personen met een verslavingsprobleem (Reymann 2002) en bestaat er veel psychoanalytische literatuur over het onderwerp. De interessantste werken uit de psychoanalytische literatuur tot 1991 zijn samengebracht in The dynamics and treatment of alcoholism, essential papers (Levin & Weiss 1994). Van latere jaren is het werk van Khantzian (1999), Flores (1996), Forrest (1983), Monjauze (2002) en Loose (2002) te vermelden.
Er zijn weinig psychoanalytici en psychoanalytische therapeuten die personen met een verslavingsprobleem in behandeling nemen. De redenen hiervoor zijn meervoudig. Psychoanalytische behandeling richt zich niet op symptomen of gedrag maar op de onderliggende (onbewuste) persoonlijkheidsproblematiek. Verslavingsgedrag vraagt een specifieke aanpak (Marlatt & Gordon 1985; Büchner 2002). Bovendien is het meestal niet van een symbolische orde. Nog belangrijker is echter dat verslavingsgedrag zo destructief is dat het de behandeling en de behandelrelatie kapotmaakt. Verder haakt een groot deel van deze personen vaak en snel af. Er is een onderscheid te maken tussen een groep verslaafden die een afhankelijke persoonlijkheid hebben en een groep die contra-afhankelijk is. Deze groep ondermijnt elke relatie en dus elke therapie. Nochtans keert ook de eerste groep zich, op het ogenblik van een terugval, af van de hulpverlener(s) ten voordele van het verslavende middel. In dit artikel wordt onderzocht waarom deze personen voedende relaties weigeren of stukmaken. Er wordt een hypothese