You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
De Brugse Colloquia voor Psychiatrie & Psychotherapie zijn een nieuw initiatief van het PZ Onze-Lieve-Vrouw en worden georganiseerd in samenwerking met het Postuniversitair centrum van de KU Leuven Campus Kortrijk. Wetenschappelijke en klinische kennis rond het thema ‹Brain-Mind› wordt er ter sprake gebracht. De hamvraag van dit colloquium was: ‹Is the mind in the brain? Is the brain in the mind or is there something else…?› Eigenlijk komt deze vraag neer op de aloude vraag naar psyche en soma en wat ze verbindt. De inleiding werd gebracht door dr. Marc Franchoo, psychiater/psychoanalyticus, die meteen duidelijk maakte dat het antwoord op deze vraag niet geformuleerd kan worden, althans niet door hem. Van de mythologische figuur, Oedipus, over de filosofie van Descartes, passerend langs Freud, naar het hedendaagse wetenschappelijk onderzoek schetste Franchoo hoe men dit tekort in onze kennis zonder succes tracht in te vullen. Na deze korte, maar krachtige inleiding van tien minuten gaf hij de kans aan de sprekers om dit ‹gat› alsnog te dichten. De eerste spreekster was prof. dr. Catherine Verfaillie. Zij trachtte een overzicht te geven van de literatuur rond de postnatale plasticiteit van onze hersenen. Zijn het nu de verworven en/of de genetische defecten in de plasticiteit die aan de basis liggen van psychiatrische aandoeningen? Verfaillie legde haarfijn uit dat goede diermodellen de belangrijkste eerste stap zijn. Door genetische manipulatie worden er bijvoorbeeld verschillende soorten ratten gekweekt. Vervolgens worden deze verschillende soorten uitgezuiverde ratten aan dezelfde proeven onderworpen en wordt het verschil in gedrag bestudeerd. Aangezien deze ratten enkel verschillen op een zelfgemanipuleerde chemische marker, wordt dit verschil beschouwd als oorzaak van het verschil in (probleem) gedrag. Het medicijn dat op basis van deze diermodellen ontwikkeld wordt, wordt na toediening aan dieren ook op mensen gebruikt. Op deze manier bestudeert men het hersenf